Yaşamak; İmkansızı Sevmek Gibidir.

Foto;Kuşadasında bir sabah; güneşin doğum anı. Yaşamak; İmkansızı Sevmek Gibidir. Ne severken, imkansızı yaşamak, Ne de yaşarken, imkansızı sevmek.. Yaşama, bunlarda dahilAslında.. Hepsinden birer damla, Bazılarından birkaç damla fazla, Yaşamak..! Olsada çocukça.. Çocuk olmasakta, yeniden.  Her bayramda, renk, renk kıyafetler, Boyalı şekerler biriktirmesekte..  Bunca, kahır çeken ömrümüzde, Birbirinden güzel sevgiler; Birbirinden, güzel dostlar, biriktiririz.. Farkında olmadan.. Yanı başımızda..! Yıllarca, görmemiş gibi değil, Esen seheryeli ile, gelir kokusu.. Küçük bir derenin şırıltısıdır, sevgi.. Bir gün ansızın, çalan telefon sesiyle irkiliriz.. Ve daha dün, Konuşmuşcasına değişmemiştir, kulağımızdaki sesi. Yitirilmemiş bir dostluğun, Sıcaklığı, hüzünle çarpar yüreğimiz de.. Titrek sesimizin, samimiyetine güvenerek, Ağlamaktır aslında, o an hayat..! Duyulmasa da, içinde yükselen hıçkırıkların sesi..! Burun direği sızlar insanın... Göz yaşları süzülürken, yanağına.. Göz yaşlarını, durduramamak gibidir yaşam. Akar gider, bilinmeze doğru yol alır..  Varsın, Olsun..! İmkansızı sevmekmi yaşamak? Yoksa.! Yaşamak, sevmekmi imkansızı ? Artık, bunun yok bir önemi ,  Sevgisiz kalmış olmaktansa.! Yıllar sonra bile, kurumamışsa göz pınarların.. İki damla yaş olur; çakmak, çakmak.. Hatıraların da, yaşlanmamışsa sevgin ..? Hala.! paylaşmadınsa kimseyle..! Yaşamında, güzel kalan tek yanı..! Bundan sonrası nedir ki? Hayat ne değildir.! bilinmez ama; İşte, asıl imkansız olan ise; Yaşanmış sevgin; olsa gerek..!  H.ATA EvcioğluHaber- 27.09.2010-pazartesi HaberEvci-29 Şubat 2010