Olumsuz Duyguların Kontrolü; Haklı Kalabilmek

Olumsuz Duyguların Kontrolü; Haklı Kalabilmek Duyguların, özellikle de olumsuz duyguların kontrolü, kişinin fevri (patlayıcı) davranışlarını engelleyen ve başarısının üzerinde belirleyici olan bir beceridir. Duygusal olgunluğun en önemli özelliklerinden biri duygularını kontrol edebilme özelliğidir. Başarılı liderlerin büyük bölümü duygu dünyalarını denetleyebilirler. Bir lider için özellikle olumsuz duygularla başaçıkmak büyük önem taşır. Duygusal açıdan olgun bir insanın aşağıda sıralanan olumsuz duygularla başaçıkabilmesi beklenir: Ø Kızgınlık, Ø Korku, kaygı, Ø Üzüntü, depresyon. Kızgınlık insanların düşünce biçimlerinin ürünüdür. Bu duygularla başaçıkabilmek bir yönetici için vazgeçilmez bir beceridir. Kızgınlık, insanca bir duygudur. Hepimiz kızarız, herkes kızar. Ancak önemli olan kişinin kızgınlığını kendisine ve amaçlarına zarar vermeyecek şekilde ifade edebilmesidir. Bunun için kızgınlık tepkisinin; Ø Doğru zamanda, Ø Doğru kişiye, Ø Doğru biçimde, Ø Doğru gerekçeyle ve Ø Doğru düzeyde ortaya konması esastır. Çünkü insan ilişkilerinde haklı olmak değil, haklı kalabilmek önemlidir. Duyguların, özellikle de olumsuz duyguların kontrolü, kişinin fevri (patlayıcı) davranışlarını engelleyen ve başarısının üzerinde belirleyici olan bir beceridir.. http://www.doktorsitesi.com/

Tehdit varlıklarla ilgili değildir.!

"...,Eğer; onun sahip olduğunu söylediği inançlara
( yani;onun grubuna ait kurallar ve slaganlara) karşı çıkılırsa, bilincinin bir sis içinde kaybolduğunu hisseder.
Bu yüzden, yabancılardan korkar. "Yabancılar" kelimesi ona, köyünün, kasabasının veya çetesinin sınırları ötesindeki, onun "kurallarıyla" yaşamayan tüm insanların dünyası anlamına gelir.
Yabancıların kendisi için neden ölümcül bir tehdit olduğunu ve neden içini, çaresiz dehşet duygularıyla doldurduğunu bilemez."
"Tehdit varlıklarla ilgili değildir. Psiko-epistemolojiktir."

*****Ayn RANO ******

Aydınlatabilirmisin /

AYDINLATA BİLİR MİSİN.? Ey! Koca şehir.! Aydınlatıyorsun belki.! Sokakları, aralıkları, lambalarınla. Peki? Aydınlatabilirmisin.? Yüreklerdeki karanlıkları.! Karanlık sokaklarda, kaybolmuş, Hayaller, kurdurduğun, insanlara.! Toz, pembe yarınlara, umutsuz... Umutsuz, beklemek kalır, çeresiz.! Haykıran yürekleri, dipsiz kuyularda.! Aydınlatabilirmisin, yoklukları.? Sevgiden yoksun kalmış, duygusuz.! Kendinden başkasını sevmeyen, Acımasız, yürekleri aydınlata bilir misin.? İnsanlık nedir, insanı görmez. Sevgisiz yetişmiş, sevmeyi bilmez.. İçinde yaşadığı dünyayı görmez.! Her yana, zulüm saçan, zalimin. İçindeki, kin ve nefretinden.! Korkudan, konuşmayı unutmuş, Yalnız, şu insancıkları.? Titrer, güneş altında üşümüş... Kim olduğunu unutan, insancıkları.! Her şeye rağmen.! Gülmeyi unutmuş, gülümsemez.! Güldüre bilir misin.? Arsızca.! Ey.! Koca şehir ! Mavi gökyüzü altında. Serilen pervasızca, sınırız.! Her köşen, ışıl ışıldır, pırıl pırıl.. Ama; heryanın yalnızlık. Her yanın, korku, acı ve çaresizlik.. Kimileri, villasında mutlu ve şen. Kimilerinin evleri başına yıkılır. Nedendir, bilir misin? Bu çelişki niye. Aynı çağda ve aynı zamanda. Nedendir? Bu yıkım. Bu yok oluş, sessiz, sessiz? Yoksa! Aldanışım mı? Aydınlığın! Yalnızlığın kimsesizliğin içinde... Yoksulluk, yaşam biçimi olmuş.! Yoksul , gecekondunun çocukları... Seni; yaşanır vatan yapan.! Bilmem ki! Sen.? Sen; karanlığın ta kendisi... Işıklar içinde, kararan yaşamlar...! Sende yok olacaksın bir gün.! Yoklukların içinde, olsa da karanlığında isimsiz.. Gün be, gün, yaşanan çirkinlikleri, bağrında.! Söyle! Aydınlata bilirmisin? Haydar ATA 30.12.2004 Perşembe