Ulucanlar Ceza ve Tutukevi; 12 Eylül Utanç Müzesi

Ulucanlar Ceza ve Tutukevi; 12 Eylül Utanç Müzesi .. EvcioğluHaber- Bir kara tarih daha kapandı.. Ulucanlar Ceza ve Tutukevi "UTANÇ MÜZESİ" oldu.. Ulucanlar Cezaevi'nin deposunda saklanan darağacı; Kapatıldıktan sonra Altındağ Belediyesi tarafından müzeye dönüştürülen Ulucanlar (Ankara Merkez Kapalı) Cezaevi'nin deposundan Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan, Hüseyin İnan, Erdal Eren, Necdet Adalı gibi isimlerin idamlarında kullanıldığı iddia edilen darağacı çıktı. Hürriyet gazetesinin haberine göre; Ulucanlar Cezaevi, 81 yıllık faaliyet süresi içinde İskilipli Atıf Hoca, Deniz Gezmiş, Necdet Adalı, Hüseyin İnan,Mustafa Pehlivanoğlu ve Erdal Eren'inde bulunduğu 19 kişinin idam edilmesiyle, işkencelerle hafızalardaki yerini aldı. Altındağ Belediyesi, çoğu kişinin hatırlamak dahi istemediği bu mekanı, aslına uygun olarak dizayn ederek “hoparlörlerinden çığlık seslerinin” duyulduğu, koğuşlarda balmumundan mahkumların bulunduğu, o günlere yaşamak isteyenlere bir süre için de olsa “mahkumluğu yaşatacak” tecrit odalarının yer aldığı müzeye dönüştürdü. Aslına uygun şekilde düzenlenen cezaevi koğuşlarına ve tecrit odalarına balmumundan yapılan 22 mahkum heykeli yerleştirilirken, müzenin koridorlardaki hoparlörlerinden tecrit odalarındaki işkenceleri yansıtan çığlık sesleri yankılanıyor. Cezaevi avlusundaki mahkumların dilek ağacının dallarına ise bir dönem Ulucanlar'da tutuklu kalan Necip Fazıl Kısakürek, Nazım Hikmet Ran, Muhsin Yazıcıoğlu, Osman Bölükbaşı, Osman Yüksel Sedengeçti, Bülent Ecevit, Fakir Baykurt, Hüseyin Cahit Yalçın, Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan, Hüseyin İnan, Ali Bülent Orkan, Mustafa Pehlivanoğlu, Fikri Arıkan, Cevat Şakir Kabağaçlı, Yılmaz Güney, Necdet Adalı, Erdal Eren'e kadar bir çok ismin fotoğrafları asıldı. Ziyaret edenleri özellikle idamların, işkencelerin yaşandığı dönemlere götüren türkülerin yankılandığı müzede, Muhsin Yazıcıoğlu'nun seccadesi ve süveteri, Hüseyin İnan'ın idamdan sonra üzerinden çıkarılan fanilası, Deniz Gezmiş'in sigarası, ders notları gibi kişisel eşyaları da sergileniyor. Ankara'nın Altındağ ilçesinin Ulucanlar semtinde bulunan, “Cebeci Tevkifhanesi, Cebeci Umumi Hapishanesi, Cebeci Sivil Cezaevi, Ankara Merkez Kapalı Cezaevi ve son olarak Ulucanlar Merkez Kapalı Cezaevi” olarak adlandırılan cezaevi, kurulduğu 1925 yılından kapatıldığı 2006'ya kadar Türk demokrasi tarihine ve pek çok önemli döneme şahit oldu. 81 yıllık süreçte gazetecilerin, yazarların, politikacıların, aydınların yaşamlarına, hikayelerine, idamlarına, isyanlar ve isyanların bastırıldığı operasyonlara tanıklık eden Ulucanlar, Altındağ Belediyesi tarafından meşakkatli bir sürecin ardından”Ulucanlar Cezaevi Müzesi Kültür ve Sanat Merkezi” yapıldı. Haber / Yorum Darbeler..! Ülkemizin geri bırakılmasında en önemli neden.! Ülkemiz, askeri darbelerle topluma giydirilen deli gömleği giymekten çok çekti.. Kesintiye uğratılan demokratik yaşam, toplumsal gelişmeyi engellediği gibi; eğitim bilimsellikten uzak tamamen zamanı geçmiş ezber bilgilere dayalı olmaktan, üniversiteler özgür lüklerini kayıp ettiler.. Yeni gelişmelere ayak uydurmak bir yana; bir daha hiç eskisi gibi dahi olmadı.. Aydınlar, yazarlar, öğretim üyeleri ve yetişmiş tüm beyinler içeri atılarak, ya işkencelerde veya sokak ortasında faili meçhul katliamlarda öldürüldü.. Darbeler ülkemizin kaderi olmaktan çıkamadığı gibi; aklına esen bu gidişatı beğenmiyorum deyip parlementer sistemi değiştirdi.. Anayasa ortadan kaldırmak suçtu..Özellikle Uluslararası Hukuka göre de suçtu.. Yaptıkları.. Ama; henüz yaptıklarının hesabını vermediler.. Darbeciler..! 60 İhtilali, 12 mart muhturası ve 12 Eylül cuntası gibi kendi insanını cendereye çeken zulüm eden, "asmayıp da besleyelim mi" diyen darbeci generallerin sadist duygularını tatmin ettiği akılalmız işkence ve tecavüzlerin yaşandığı günlerdi.. Ne adına yapıldı? Demokrasi getirmek için...! Demokrasiyi ortadan kaldırarak..! Bu gün ülkemiz gelişememişse? geri kalmış ise; bunun baş sorumluları, Darbecilerdir.. Tüm dünya darbecilerini yargıladı... Umuyorum ki; ülkemizde bunu başaracak ve çocuklarına yaşatılan insanlık dışı işkencelerin ve zulmün hesabını soracak.. Artık; cezaevleri inşa eden / yapan bir ülke değil; eğitim kurumları yapan ve bilim adamlarının yetiştiği ve aydın ve yazarlarına değer verilen, yaşanacak bir ülke olma yolunda atılan bir adım olması dileği ile... Ulucanlar Cezaevi "Utanç Müzesi " oldu.. Umuyorum. darbecilerde kendilerinden utanır.. EvcioğluHaber-28.12.2010

DENİZLERİN ANMA ETKİNLİĞİNDE "EDP" DE VARDI

68'Lİ LER, ANILDI

DENİZLERİN ANMA ETKİNLİĞİNDE "EDP" DE VARDI Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan, idamlarının 38. yılında Ankara, karşıyaka mezarlığındaki mezarları başında anma töreni yapıldı. 68 kuşağının devrimci önderlerinden; Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan, bundan 38 yıl önce 12 Mart faşist cuntacılar tarafından idam edilmişleri. Deniz'lerin anma etkinliklerinde bu yıl ilk defa Türkiye siyasal hayatında yer alan "Eşitlik ve Demokrasi Partisi" de flamalarıyla yerini aldı.. Haber ve Fotoğraf; Evcioğlu 06.05.2010-perşembe

DENİZ, YUSUF VE İNAN İDAMLARININ 38.YILINDA ANILDI

68'Lİ LER, ANILDI

Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan, idamlarının 38. yılında Ankara, karşıyaka mezarlığındaki mezarları başında anıldılar. 68 kuşağının devrimci önderlerinden; Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan, bundan 38 yıl önce 12 Mart faşist cuntacılar tarafından idam edilmişleri. **************** Deniz'lerin anma etkinlikleride bu yol diğer yıllara göre çok farklı bir şekilde yapıldı...! Solcular, kolay kolay yanyana gelmezlerdi ama; bunların tek ortak yanları 68 kuşağı önderleriydi.. Her yıl, bütün sol ve sosyalistler bu gün 6 mayısta bir araya geliyor ve ortak açıklamalar yapıp birlikte faşizme karşı omuz umuza diye biliyorlardı.. Ama; bu yıl omuz omuza değilde beşer dakika arayla gelip önünde toplanan 30 ayrı parçadan oluşan kitleye seslenerek geliyoruz, yan yanayı da kaldırdık dediler.. Ülkemiz de yaşanan eko -politik, sosyo-kültürel ve siyasal sorunlar baştan aşağı bozulmuş bir çark gibi ve emekçi halk tarafından açlık ve yoksulluk çekilmez hale gelmişken, bunların çözümüne ortak bir irade ve çaba harcanması gerekirken; bakarmısınız? Denizleri anmakta bile ortak bir irade ortaya konamıyor... Sizce; bu resim sizede güven verebiliyormu? Yaklaşık aynı saatlerde üç ayrı anma etkinliği yapıldı.. üç ayrı noktada konuşmalar yapıldı.. Bunu dostlarımız kadar düşmanlarımızda gördü... En büyük sizsiniz...! Hadi hayırlısı..! Hanginiz daha kırmızısınız? Hanginiz diğerinden daha solcu / devrimci? İnsanlar sizlerden birlik ve bir bütün olarak, yaşamda karşılaştıkları sorunlara çözüm üretmenizi beklerken; buna hakkınız olduğuna inanmıyorum.. Dergah ne kadar büyük olursa olsun..! Halkın dertlerine çare oluyormu? olmuyormu? Önemli olanda bu? Önemli bir not daha; iki ayrı örgütten olan Mahirler ve Denizler.. Denizlerin idamını durdurabilmek için hayatlarını bağışladılar gözünü kırpmadan.. Bu durumdan bir sonuç çıkartabiliyormuyuz bu gün, hala yok.. Yok böyle bir sosyalizm, yok böyle bir devrim.. Devrimciler ayağa kalksaydı bugün, hepimizi oradan kovardı inanın...! Haber ve Fotoğraf; Evcioğlu 06.05.2010-perşembe

İnsan Haklarında, Darbeleri Anlamak

İnsan Haklarında, Darbeleri Anlamak.!            Değerli okuyucular, Kültür ve Turizum Bakanı Sn: Ertuğrul Günay'ı bir sinama ödül töreninde Tv.de izlerken; Konuşmaları umut verir nitelikte olduğu ve önümüzdeki dönemlerin daha güzel olacağı, ve hatta karanlıkta kalan önemli şeylerin aydınlanması için bir ışık parladığını hissettim... Sn; Ertuğrul Günay, TRT-2 TV. de 07.05.2009 akşamı yayımlanan, yılın oyuncularını seçerken, “Uçan Süpürge FİLİM festivalinde” kadın filmlerinde rol alan oyunculara çeşitli rollerde başarılı olanlara ödüller verildi. Bunların içinden, cadı rolünde oynayan kadın sanatçıya ödülünü siz verdiniz. Ben de o ödüle layık görülen kadın sanatçımızı kutluyor, sizin tarif ettiğiniz gibi ve o ödülü almaya hakkıyla hak ettiğine inanıyorum. Sn: Kültür Bakanım, Ertuğrul Günay; ödül töreni kadar ve daha da önemli olanı, en çok dikkat çeken ise, o ödül töreninde yaptığınız konuşmadır.  27 Mayıs, 12 Mart ve 12 Eylül darbesi; hakkında söylediklerinize katılmamak mümkün değil. Hatta öyle sözler ettiniz ki; Bu gün ülkemizin darbelerle hesaplaşıyor görüntüsünün verildiği, ergenekonu hatırlamamak da olası değil. Yani; bu gün darbe planlandığı iddia edilenler yargılanırken, yapmış olanların bekliyor olmasının anlaşılmakta zorluk çekilmektedir. Ne söylemiştiniz? Bir hatırlayalım; “Bu ülke çok büyük tuzaklardan geçti. 27 Mayıs darbesi, 12 Mart muhtırası ve 12 Eylül Darbesi gibi, içinde büyük tuzaklar var olan bir dönemden geçti. Hatta dünyanın hiçbir ülkesinde görülmeyen ve bütün dünya da darbecilerin yargılandığı ve Pinoçek’in yargıdan kaçmak için salak/deli rolü bile yaptığında düşündüğümüzde; başka bir ülke daha var mı? darbeci Generale ressam ödülünün verildiğini gösterebilir misiniz” dediniz. Sizin söylediklerinizin tamamına, harfi harfine, sonuna kadar katılmamak mümkün değil. Ayrıca, akşam sizi TRT-2 de izlerken, açık yüreklilikle söylediklerinizden ötürü alkışladım.  Ben sizin söylediklerinizi duydum ama siz benim alkışımı duymadınız. “Bugün, hayatını çocukların eğitimine adamış, insanın evleri/yerleri aranıyor ve darbecilerle ilişkisi var diye takip altına alınıyor” gibi bir şey daha söylediğinizi hatırlıyorum. Bunu da, söyleminizden Türkan Saylan hanımı kast ettiğinizi anladım. Umarım doğru anlamışımdır. Eğer yanlışım varsa düzeltin lütfen. Sn: Bakanım. Siz, bu gün tek başına iktidar olan hükümetin Kültür ve Turizm Bakanısınız. Sadece milletvekili de değil.  Öyle ise; size acizane bir önerim var. Eğer; kayda değer bulur ve Bakanlar Kurulu kararı olarak da meclise sunarak kanun değişikliği yapılması yönünde teklif götürürseniz, hali hazırda darba yapmış olanların yargılanması sağlanmış olursunuz. Tabii diğer bakanlar da sizin gibi düşünür ve önceki darbelerden onlarda sizin gibi zarar gördüler ise, sizin kanun değişikliği teklifimizi destekleyeceği kesindir.  Kaldı ki; siz şikâyet mercii değil, çözüm yerisindesiniz! Ayrıca; bir şey daha söylediniz! “Sizlere, ‘görülmüştür’ damgalı onlarca mektup getireceğim. Eşim ve benim adıma “ dediniz sizin mektuplarınızı o gün kontrol edip, ‘Görülmüştür’ damgası basanlar bu gün neredeler nasıl bir şatafat içinde yaşamaktadırlar. Lütfen ! Bunları da kamuoyuna açıklarsanız ve milyonlarca insanları stadlara doldurup işkenceden geçirerek bütün Türkiye’nin üstüne korkunun eğemen olmasını sağlayan darbecilerin “Yüce Türk Adaletinin” önüne çıkarılabilmesinin önünün açılmasını, ”Eşit Yurtaşlık Hakkı” için istiyorum.    Öyle ki; 17 yaşındaki çocukların yaşını büyütüp “Asmayalım da, besleyelim mi?” diyen ve bu gün sizinde sözünü ettiğiniz gibi, ressam ödülü verilen generallerin yargılanması için, değerli Cumhuriyet Savcılarının elini kolunu bağlayan ve “Evrensel Hukuka” da aykırı olan yasaların ortadan kaldırılmasını sağlayacak konumda ve yetisindesiniz!  Değerli Bakanım, sizin aklı selim yaklaşımınıza ve samimi duyarlılığınıza inanıyorum.         · Kahraman Maraş katliamında katledilen, anne karnındaki bebekler için,         · Çorumda katledilen masum zavallı halk için,         · Malatya’da, Sivas’ta yaşatılan kardeş kavgası için,  · 1 Mayıs 1979 da İstanbul da yaşanan katliamın ve        · 1980 öncesi tüm Türkiye’de yaşatılan o kaos ortamının ve kardeş kavgasının  gerçek     faillerinin, “görülmeyen ellerin” Adalet önünde hesap vermesinin;        · Darbenin olgunlaşması için 14 ay beklediklerini söyleyenlere, neyi olgunlaştırdıklarının “yukarıdaki sayılan maddeler o olgunlaşma sürecinde yaşanan vahşetlerdir,” hesabının “Türk Milleti Adına” sorulmasını.! Bu ülke de artık kardeş kavgasına bir son verilmesi için karanlık güçlerin ortaya çıkarılmasını, TBMM de siz ve sizin gibi cesur ve yürekli vekillere ihtiyaç olduğuna inanıyor ve bekliyoruz.. Yukarıda belirtmeye çalıştığım ve sizin de söylemlerinizden çıkarsamalar yaptığım konuların alt alta toplamında, "ülkede demokrasinin yeniden tesisi için.!" sizin bizim ve onların çektiği acıların, işkencelerin, katliamların ve sonuçta ülkemizi 50 yıl geriye götüren darbelerin toplamı çıkmaktadır. Hatırlatmak isterim; dün 6 Mayıstı. 12 Mart 1972 Muhturası ülkemiz üzerinde hala bir karabasan ve korku imparatorluğu gibi durmaktadır. Henüz bu ve diğer darbelerle hesaplaşılamamıştır. Onlarca aydın, yazar, sanatçı öğretim üyesi ve bilim insanı gibi onbinlerce ülkemizin yetiştirdiği ender insanların yaşama olanakları ortadan kaldırılmıştır. İnsan Hakları İhlalleri, sayılamayacak buyutlarda ölçüsüz yaşanmıştır..  Talebimiz,"Eşit Yurtdaşlık Hakkı" talebinden başka bir şeyde değildir.. Bu sonuca bir nihayet getireceğinize inanıyor. Saygılarımı sunuyorum.   Haydar ATA 07.05.2009 Güncelleme 15.10.2012- EvcioğluHaber

Ece Temelkuran Kıyıdan "21 dakika"

Ece TemelkuranKıyıdan

ecetem@hotmail.com

21 dakika

Benim bir kere arkadaşımı öldürdüler, artık bir daha iflah olmam gibi geliyor. Gittiğimde yerde yatıyordu, kanı kaldırım taşlarına sızıyordu. Ben onu gördüm ya, ben artık başkasıyım. Hrant gitti, hep taze kalacak bir kan karanfil açıldı göğüs kafesimde.
‘Böyle bir şeymiş meğer’ dedim, ‘Arkadaşını öldürürlerse böyle oluyormuşsun’. ‘Meğer’ demiştim, ’12 Mart’ta, 12 Eylül’de arkadaşlarını kaybedenler böyle hissetmiş.’

Demek Türkiye’de milyonlarca insanın aslında göğüs kafesi ağır ve ağrılı yarılmış, çatır çatır açılmış kemikleri acıyla, ciğerlerinin arasından bir kan karanfil sızmış. Meğer arkadaşı öldürülünce insanın acısı hiç geçmezmiş. Öyleyse bunca insan, bunca sevgili, anne, baba, kardeş, oğul, arkadaş, dost... Eğer hepsinin göğüs kafesi böyle sızılı aralıksa, nasıl yaşıyor bu ülke? Anlamadım ben. En çok Hrant’tan sonra anlamadım bunu.

Oku! Arkadaşının adıyla.

Nejdet Adalı... Sedat Soyergin... Erdal Eren... Veysel Güney... Ahmet Saner... Kadir Tandoğan... Mustafa Özenç... Ethem Coşkun... Necati Vardar... Seyit Konuk... Ali Aktaş... Ömer Yazgan... Erdoğan Yazgan... Mehmet Kambur... Ramazan Yukarıgöz... İlyas Has... Hıdır Aslan...
Bir isim listesi olduğunu görüp atladıysanız şimdi lütfen geri dönün ve bu isimleri tek tek okuyun. Çünkü bu isimleri, hiç değilse birkaçını aklımızda tutmamız gerekiyor. Bu isimler, Kenan Evren liderliğinde yapılan 12 Eylül 1980 darbesi sırasında ciğeri beş para etmez herifler tarafından asılarak katledilen yirmili yaşlarında gençlere aitler. İsimleri ve yüzleri, Dostluk ve Yardımlaşma Vakfı’nın hazırladığı ’12 Eylül Adaleti’ adlı belgeselin 15 dakikalık tanıtım filminin sonunda görünüyor. Tek tek geçiyorlar filmin içinden. Avukatlar, yargıçlar, savcılar, anneler, arkadaşlar konuşuyor.
‘Erdal Eren’i, heyetin önünde ağzından burnundan kan gelesiye dövdüler’ diyor avukat, ‘Yargıçların yüzünde bir tebessüm bile vardı’. Kenan Paşa’nın yaşını büyütüp astırdığı çocuktur Erdal Eren. İdamına dört celsede karar verilmiştir. Sakın unutmayın!

‘Dişlerimle yolacağım’
Mehmet Kambur’un annesi “O Kenan Paşa’yı bir görsem” diyor, yüzü yol yol olmuş yaşamaktan, başörtüsü kaymış, ‘Onu dişlerimle yolacağım, dişlerimle!” Gözünde bir bakış var... Daha ben diyemem size o bakışı, öyle bir sözcük bilmiyorum.
Ramazan Yukarıgöz’ün annesi tabutun başındaymış gibi anlatıyor:
“’Açın tabutu, çocuğumu göreceğim’ dedim. ‘Mühür var, açamayız’ dediler. ‘Ben bu devletin mührünü tanımam’ dedim, çektim attım mührü. Bir açtım ki tabutu... Saçları yeni taranmış sanki. Kaşları kalem gibi, yüzü...”

Kenan Paşaaa!
Onun sesi titrerken başka bir avukat başlıyor, başka bir idam sahnesine:
“Cellat boynuna ipi geçirmek için uğraşıyordu. ‘Bırak’ dedi, ‘Ben yaparım. Bir yerimi sakatlayacaksın yoksa’. Aldı yağlı urganı, kendi boynuna geçirdi. Sonra... 21 dakika sallandı ipin ucunda. Yanına gittim... Birkaç dakika önce saçını okşadığım çocuğun... Saçlarını okşadım.”
18 yıl önce ölmüş bir çocuk için, bütün çocuklar için, 18 yıl önce teker teker ellerinden alınmış arkadaşları için, kum gibi akıp giden insanlar için, anlatanların sesi titriyor.

15 dakikalık film bitiyor ve ta içimden şunları demek geliyor:
Kenan Paşaaa! Kenan Paşaaa!
Bugün 21 dakikalığına öl. Öl. 21 dakika öl ve geri gel, yeniden ve yeniden öl sonra, yeniden ölmek için yeniden diril.

Kaç çocuğu katlettiysen o kadar kere, hepsi için öl sen bugün. Kenan efendiiii!

Bugün 12 Eylül; bu memleket seni en derin ve en taze intikam hisleriyle selamlar!

Bir gün çıkacağın sanık kürsüsünde salya sümük ağlarken korkudan yerlerde süründüğünü görmek dileğiyle...
Ve bunu ne kadar kalpten söylediğimi anlatamam Kenan Paşa!

Milliyet

12.09.2008